دسته بندی اصلی
منوی کاربردی

توضیحاتی در مورد عود

توضیحاتی در مورد عود

توضیحاتی در مورد عود در واقع واکنش ایمنی بصورت ترشحاتی از سمت درخت (علی الخصوص درخت آکویلاریا و ژیرنوپس) خواهد بود به حضور قارچ ها و آفت های گیاهی و انگل ها و بیماری ها که با ترشحاتی چسبناک و قهوه ای رنگ بر روی تنه ی درخت شناحته میشه. قدیم ترها این ترشحات رو جمع آوری‌ میکردن و مدتی در ظرف های سفالی میریختند و بعد از اون استفاده میکردن. اما بعد از مدتی گزارشاتی مبنی‌بر واکنش پوستی به مجامع بهداشتی میرسد. پس شیوه اسانس‌گیری را تغییر دادن. اومدن تنه ی این درخت ها رو تحت فشار co2 اسانس‌گیری کردن. و بعد هم آفت زدایی کردن. سپس اون رو در محفظه هایی به مدت یک‌تا چند سال نگه داری‌میکنن. این پروسه باعث میشه گاه قیمت یک‌کیلو عود به ۲۰ هزار دلار برسه. پس به همین خاطر هم بعدها عده ای تلاش هایی کردن که شکل سنتتیک‌اون رو بسازن.

بارها دیدم و به خودم هم بارها پیام دادن که عود طبیعی دیگه توی عطرسازی استفاده نمیشه؟
من نمیدونم ریشه ی این تفکر‌ غلط چی هستش‌. عود بر ‌دو گونه است. عود طبیعی و عود سنتتیک‌.

توضیحاتی در مورد عود

ویژگی های رایحه این دو به طور ساده اینگونه است:

عود طبیعی:به طور کلی ویژگی رایحه ش اینگونه ست: بالزامیک. وودی. شیرین و دودی‌ .
اما برای عود طبیعی انواعی وجود داره:

عود لائوس: رایحه ای چوبی. بالزامیک و سرکه ای و‌غوره ای. شیرین و ترش. و کثیف و چرمی و حیوانی. که خلاصه میشه گفت بوی انگور غوره شده اما کماکان شیرین.‌ مثال: عود در اپیک آمواژ.

عود تایلندی: شدیدا چوبی. و تا حدی اروماتیک و نزدیک به بوی صندل وود و مقداری هم حیوانی. یا میشه گفت بوی: گلای خشک شده لای کتاب اما کمی علیظ تر. مثال: عطر عود وود تام ‌فورد‌.‌

عود کامبوجی: روشن اما بخوری . قوي و تنباکویی(با مزه ي آلبالويي) توباکو عود تام فورد از نمونه های بد این عود هست. میشه گفت بوی سم گونه و گیاهی و دارویی و سمی . و بهترین نمونه این عود Rausch از J.F Schwarzlose هست.

عود عربی: بالزامیک. چوبی. شیرین و جسبناک و تلخ و غلیظ. سنگین و نافذ و بخوری و گرم. نمونه ش در طبیعت: میوه ی گندیده اما کمی تلخ تر و قوی تر. شبیه به بوی قره قوروت. یا لواشک های لقمه ای اما با ترشی کمتر.. نمونه های این عود ها رو‌گهگاه در کارهای روبرتو کاوالی می بینیم. ولی به طور‌کلی اکثرا در‌خود برندهای عربی دیده میشن. یکی از رفرنس هاش رو میشه ال عود از ل آرتیزان‌معرفی کرد‌.

عود سنتتیک: چوبی. تلخ یا استونی(بوی لاک پاک کن) یا الکلی. دودی و سوخته (نه بخوری) صد در صد “غیر بالزامیک”

نکته: عود سنتتیک هیچ وقت نمیتونه بالزامیک بشه. چون پروسه بالزامیک شدن عود یکی‌از دلایلش به این خاطره که عود رو وقتی استخراج میکنن باید چند سال بمونه (شبیه به اتفاقی که در شراب گیری‌استفاده میشه)‌. ضمن اینکه حضور ‌متانول چوب در این پروسه الزامیه‌. برای همین توی بعضی‌عطرها برای اینکه لو نره که عود سنتتیک‌استفاده کردن یا برای اینکه رایحه ای مشابه با عود طبیعی بسازن‌میان به عود سنتتیک ، لامی یا بنزویین یا رزین اضافه میکنن تا نقطه ضعف (بالزامیکی‌نبودن ) رو اصلاح و جبران کنن.

حتی بسته به اینکه جنس ظرفی که توش عود نگهداری میشه هم بوی عود عوض میشه.
توضیحاتی در مورد عود هرچه بیشتر بمونه بالزامیکی‌تر و اصطلاحا ملس تر میشه. گفتیم که یه کیلو عود مرغوب حدود ۲۰ هزار دلار پولشه. یعنی گرمی بیست دلار. یعنی برای یه عطر عودی که نیازمند به حضور چهار‌تا شش گرم عود هست باید رقمی‌ حدود سیصد هزار تومن فقط‌ پول عود بدیم. برای همین از عود سنتتیک یا ترکیبی از سنتتیک و طبیعی استفاده میشه‌. چهار تن از اساتید بی بدیل عود آقایان اجمل ، عبدالصمد القرشی، جنید عالم و مجید مظفر اترج هستن. تسلط این اساتید به عود بی نظیر و شگفت انگیزه.

ارسال نظر